آموزش نقاشی ویژه کودکان و نوجوانان

زنان ایرانى در طول سال روز 29 بهمن را به خود اختصاص داده اند. قرن‌ها پیش که شاید در بسیارى از قسمت هاى کره خاکى که حالا از متمدن‌ها و یا مراکز دینی به‌شمار می‌آیند بى‌قانونى بیداد مى کرد ایرانیان حتى روزهایشان نیز نامى و جشنى داشت. هر سال درین روز زنان ایرانى از کار روزانه دست مى کشیدند و این مردان بودند که یک روز در سال نقش زنان را ایفا مى کردند.سالیان سال پس از آن که اسلام ظهور کرد و گسترش پیدا کرد باز این ایرانیان بودند که این روز را گرامى مى داشتند.



روز زن در ایران باستان:

از گذشتگان دور روز زن را در اسفندگان (پنجم اسفند) برگزار مى کردند. این روز سپندارمزد نامیده مى‌شود که نام فرشته نگهبان زمین است، از آنجایى که زمین همانند زنان بارورى دارد، این جشن براى گرامیداشت زنان نیکوکار برگزار مى شود. برگزارى مراسم جشن و سرور در این روز ضرورى است. در این روز براساس سنت باستانى بانوان با پوشیدن لباس هاى نو، مورد تکریم قرار مى گیرند، مادران از فرزندان خود و زنان از مردان پیشکش‌هایى دریافت مى کنند و زنان نیکوکار، پاکدامن، پرهیزگار و مادرانی که فرزندان درستکار تربیت نموده‌اند مورد تشویق قرار مى گیرند.



در سفره این جشن جامى از شیر و تخم مرغ که نشانه ماه بهمن است قرار دارد. به جز آنها میوه هاى فصل به ویژه انار و سیب، شاخه هاى گل، شربت و شیرینى، برگ هاى خشک آویشن با دانه هایى از سنجد و بادام در چهار گوشه سفره قرار مى دهند و مواد خوشبو و کندر بر روى آتش مى گذارند و مقدار کمى از هفت گونه حبوبات و دانه ها که در جشن مهرگان براى سفارش کاشتن در آن فصل در سفره جشن مهرگان قرار داده اند مى‌گذارند.



اسفندگان از جمله جشن‌هاى ماهیانه اى است که اطلاع دقیقى از گذشته برپایى آن نوشته نشده است. اما بنابر گفته ابوریحان بیرونى (که در نقشی همانند فردوسی بزرگ زنده کننده جشن‌ها و مراسم ایران باستان بود) در ایران قدیم جشنى با نام مزدگیران یا مردگیران در بین مردم رواج داشته است. از ویژگى‌هاى این جشن که زمان برگزارى آن 5 روز نخست ماه اسفند بوده، استراحت کامل زنان از کار و تلاش و کوشش و فرمان‌بردارى کامل مردان از زنان بوده است. در این چند روز به پاس تلاش یک ساله زنان، مردان وظایف ایشان را بر دوش گرفته و با این کار، فعالیت‌هاى یک زن را تجربه مى‌کردند و در عین حال در این روز هدیه دادن به زن خانه از آداب و رسوم اصلى این جشن به شمار رفته است.



این جشن به نام «سپنته آرمئى تى» نماد از خودگذشتگى، فروتنى و مهر بى‌پایان شناخته شده است. واژه سپندارمزد در اوستا به معنى فروتنى و بردبارى است. «سپنته آرمئى تى» یا سپندارمز یا اسفند امروزین، نام چهارمین امشاسپند و نام پنجمین روز هر ماه است که به خاطر داشتن صفت پاک و ارزشمند فرشته نگهبان زمین نام گرفته است. در نوشته‌های آیین ایرانیان باستان آمده است: سپنته آرمئى تى، فروزه‌اى (نوری) است با ویژگى‌هاى زنانه و مادرانه یعنى مهر و عشق بى‌پایان، ایمان و پارسایی، تواضع و فروتنى، پاکی و راست کرداری.



طبق سالنامه باستانی، روز اسفند از ماه اسفند یعنى پنجمین روز از این ماه (5 اسفند) و بنابر نگرش برخی در تقویم امروزى (هجری خورشیدی) 29 بهمن ماه روز سپاسدارى از جایگاه زنان و مادران است.



علت تفاوت این جشن در دو سالنامه ایرانی چیست؟

می دانیم که سال خورشیدی 365 روز و حدود شش ساعت است. در ایران باستان هر سال ایرانی، دوازده ماه و هر ماه سی روز بوده است. پنج روز آخر را پس از سی‌ام اسفند، اندرگاه یا پنجه دزیده یا وهیگک یا وهیجک می‌نامیدند. هر چهار سال، این کسرها را نیز یک روز حساب کرده و بعد از پنجه به نام اَوَرداد یا روز افزوده می‌نامیدند. اما پس از دگرگونی تقویم سالیانه به هجری شمسی، گاهنامه باستانی اصلاح شد تا تکلیف پنجه یا پنج روز اضافی را روشن کنند، بدین ترتیب که شش ماه آغاز سال را سی و یک روزه و پنج ماه دوم از مهر تا اسفند را سی روزه به‌شمار آورده، اسفند را بیست و نه روز و هر چهار سال یک بارآن‌را نیز سی روزه شماره کردند.

این تغییرات که حاصل سی و یک روز به شمار آوردن شش ماه آغاز سال است باعث شد که جشن اسپندگان شش روز با آن چیزی که پیش از آن بوده تفاوت پیدا کند، که امروزه بنا به گاهنامه‌ی اصلاح شده‌ی خورشیدی 29 بهمن و بنابه تقویم باستانی،5 اسفند ماه برگزار می شود.



دکتر مرادی غیاث آبادی بر این نگرش است:

چون در منابع ناب ایرانی آمده است که: جشن سده پس از ۴۰ روز از شب چله، و پس از ۱۰۰ روز از آغاز آبان قرار دارد و همچنین جشن سده پیش از ۲۵ روز از چشن اسفندگان است، بنابراین ۳۰ آذرجشن یلدا، ۱۰ بهمن جشن سده، و ۵ اسفند جشن سپندارمز است.

بنابراین شایسته نیست که در روزهای جشنهای ملی ایران که در درازنای هزاران سال در جریان بوده، دست برد و آنها را دگرگون ساخت. ایشان این دگرگونی را که در ۲۰ سال اخیر پید آمده است را باعث آشفتگی در برترین و پیشرفته ترین گاهشمار گیتی (یعنی تقویم هجری شمسی) می داند.



روز اسفندگان متعلق به همه ایرانیان است از هر قوم و از هر مذهب. این روز را (29 بهمن یا ۵ اسفند) را میتوان روز عشق و دوستی نامید که تقریبا برابر و بسیار بهتر از روز ولنتاین بیگانگان می باشد که در حال رسوخ به فرهنگ ناب ایرانی و اسلامی ما می‌باشد.

اشاره به:

ضرب المثلهای از خجالت آب شدن و درس را فوت آب بودن

خواب می دیدم تو مدرسه

حساب داریم با هندسه

من پای تخته بودم

درس را بلد نبودم

عددها را رو تخته

با گچ نوشته بودم

تو حاصل ضربشون

بدجوری مونده بودم

معلمم گفت چرا

بچه توگیج و خوابی؟

گمون می کردم که تو

درست رو فوت آبی

من از خجالت شدم

یهو یه قطره ی اب

توی زمین نرفتم

اما پریدم از خواب

 جشن الفبا
 معلم خوب ما
یادم دادی الفبا
گفتی که باش دانا
دانا و هم توانا
امروز شاد شادم
زیرا که باسوادم
آموخته ام الفبا
سی و دو حرف زیبا
امروز می توانم
کتاب ها را بخوانم
کودک دانا منم
خوب و توانا منم
به لطف آموزگار
هشیار و بینا منم
روز جشن الفبا
مبارک است برما

به نام خدا

 

سلام به جنگل سبز

 

به آسمان آبی

 

به غنچه های خندان

 

به روز آفتابی

 

 

 

سلام به هر ستاره

 

به ابر پاره پاره

 

به دانه ای که از خاک

 

درآمده،دوباره

 

 

 

سلام به هر دل پاک

 

به هر دل پرامید

 

سلام به آن  شب تار

 

که عاقبت  شد سفید

 

 

 

سلام به دشت و دریا

 

سلام به کوه و صحرا

 

سلام به روی ماهِ

 

بچّه های باصفا

آموزش نقاشی



رنگ ، خواص رنگ ، رنگهای سرد و گرم ، رنگ مایه، رنگهای اصلی و فرعی ، رنگهای مکمل و متضاد ، شیوه رنگ آمیزی با مداد رنگی

اگر نور سفید ( نور خورشید ) را به وسیله منشور مثلث القاعده تجزیه کنیم، نواری از یک سلسله رنگهای پیوسته از قرمز، نارنجی، زرد، سبز و آبی گرفته تا بنفش به وجود می آید. اگر این اشعه رنگین به وسیله یک عدسی جمع شود، از تجمع آنها مجدداً نور سفید حاصل می گردد. این تجزیه طیف نور بعد از باران به اسم قوس قزح ( رنگین کمان ) دیده می شود.

وقتی نور سفید به یک جسم رنگی می تابد، شیء مزبور قسمتی از آن را جذب و نور را منعکس می کند. هر جسمی بر حسب رنگ خود، نور همرنگ خویش را منعکس می کند. مثلاً یک جسم قرمز، نور قرمز را منعکس می کند و سایر نورها را به خود می گیرد. هر گاه جسمی تمام طول موجها را جذب کند به رنگ سیاه دیده خواهد شد و اگر همه آنها را منعکس نماید، سفید به نظر خواهد آمد.

ادامه مطلب ...

نقاشی
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 
ساختن کاخ خورنق اثر کمال الدین بهزاد از مکتب هرات.

مونالیزا اثر لئوناردو داوینچی متعلق به دوره رنسانس.

شب پرستاره اثر ونسان ونگوگ از جنبش پسادریافتگری.

نقاشی یا نگارگری فرآیندی است که طی آن رنگ بر روی یک سطح مانند کاغذ یا بوم ایجاد نقش می‌کند؛ همچنین به اثری که در این فرآیند خلق می‌شود نیز نقاشی می‌گویند و فردی که این فرآیند توسط او انجام می‌گیرد نقاش نام دارد، به‌خصوص زمانی که نقاشی حرفهٔ شخص باشد.

نقاشی یکی از رشته‌های اصلی هنرهای تجسمی است و قدمت آن شش برابر زبان نوشتاری می‌باشد. اولین نقاشی‌های یافت‌شده در غارها حاکی از آن است که انسان‌های اولیه با کشیدن نقش حیوانات و شکارشان به نوعی خود را آمادهٔ نبرد با آن‌ها می‌کرده‌اند.

چکیده تاریخ نقاشی مدرن ( قرن بیستم ) :

مقدمه

گفتگو درباره ماهیت و ویژگیهای قرن نوزدهم و بیستم ،به خاطر آنکه خود درآن زندگی می کنیم،شاید دشوارتر از بررسی مشخصات هر دورةدیگر باشد. اما در مجموع می توان گفت که قرن نوزدهم و بیستم یک بحران دنباله داراست ،که در آن ، انسان خود را از قالب پیشین به در آورده و به شکل دیگری می سازد . بر اساس بینشی که حاکم بر هنر امروزی است، هنر عبارتست از به کارگیری عناصری همچون صوت ،رنگ یا کلمه ،با آرایشهایی که هیچ نیازی ندارند به چیزی بیرون از خود اشاره گنند؛و به عبارت دیگر احتیاجی ندرند چیزی را « نشان بدهند ». هنرمند امروزی ،همچنانکه دانشمند ،با وسایل کار خود « تجربه می کند» ، امکانات آن را برسی می کند و شکلهای تازه ای می یابد ، یا ابداع می کند . اما بر خلاف دانشمند که در جستجوی نظمها و یکسانیها ست ، اغلب هنرمندان امروزی به دنبال چیزهای یگانه و بی همتا هستند . بخشی از جستجوی هنرمند امروزی بر گرایشها،بینشها و تجربه درونی خود او تکیه می کند ، نه بر قبول عامه از واقعیت ،لذا تعجبی ندارد که عامه مردم به گرایشهای متعدد هنر نوین به دیدة دشمنی می نگرند . با هم نگاهی می افکنیم به برخی از گرایشهای هنری نوین در قرن نوزدهم و بیستم :






مکتب نقاشی رئالیسم

رئال یعنی واقعی و رئالیسم به معنی واقعی گری و حقیقت گرایی ،گرایشی هنری بود مبنی بر این اعتقاد که وجود هستی ،وجود واقعیت انسان ها است . اشیاءو موجودات را آنگونه که بود ،زشت را زشت و زیبا را زیبا ترسیم می نمودند و نقطه مقابل رو مانتیک قرار داشت. سعی هنرمند نقاش این بود که موضوعات منتخب را بدون کم وکاست و شیرین کاری و عوام فریبانه شدن طرح در ذهن بیننده ،تخیلات غیر واقعی نیافریند و شعار ندهد. مبنای کار آنان صادقانه نگری و صادقانه اندیشیدن بود .

سبک رئالیسم علاوه بر اروپا ،بخش عظیمی از روسیه را به خصوص در شاخه اجتماعی و سیاسی در بر گرفت. هدف هنرمند به تصویر در آوردن موضوعات عادی و روزمره مردم کو چه و بازار ، دهقانان ،کارگران و سایر اقشار جامعه بود .

بر خلاف مکاتب قبلی خود ، فقط به دنبال به تصویر کشیدن صحنه های ناب و زیبا و تجملی زندگی نبود . مشهورترین و اصلی ترین هنرمند سبک رئالیسم ((گوستاو کوربه))نقاش فرانسوی بود . نقاشان معروف دیگر این سبک عبارتند از : اروپا: ژان فرانسو املیه – انوره دومیه – ادواردمانه) هنرمند معروف روسی عبارتند از(ایوان شیشکین –ایلیا رپین- کرامسوی ).

کوربه مطلب مهمی در مورد معرفی سبک خود دارد . او گفته است : " من اصلا نمی توانم فرشته ای را بکشم که هرگز او را ندیده ام . این نقطه مقابل ((رومانتی سیسم )) بود. "

مکتب نقاشی امپرسیونیسم

لفظ امپرسیون بمعنی طلوع آفتاب ،نخستین بار به تمسخر به یکی از تابلوها(کلود مونه)در یک نمایشگاه اطلاق شد . موضوع اصلی تابلوی مزبور ،بکار بردن نور شدید و یکدست و انعکاس آن بر سطح آب بود که بسیار خیره کننده و القاء کننده بازی کننده بازی نور بود .

معنی لغوی امپر سیو نیسم دریافت لحظه و لحظه گرایی نیز هست . نقاش این سبک می کوشد تا با بهره گیری از شکار لحظه ،بازی نور و ایجاد تضاد ها و تنالیته ها ی رنگی شدید ،محیط و طبیعت پیرامون را بتصویر بکشد . برای همین هنرمند ان از گالریهای خود به فضای باز و طبیعت پیرامون را بتصویر بکشد . برای همین هنرمندان از گالریهای خود به فضای باز و طبیعت و مکانهای سرسبز و دلپسند روی آوردند . رنگهای تیره را از روی پالتهای خود پس زده و رنگهای شدید و یکدست و خالص را برپرده نقاشی آوردند . از ترکیب رنگهای اصلی وگاهی مکمل رنگهای تیره ،تیره گیها را خلق کردند و جهت سایه روشن های هر جسم وهر موضوعی که داشتند از ترکیب آن رنگ و بدست آوردن رنگ مکمل ،سایه ها را پدید آوردند . موضوعبسیار مهم در کار این نقاشان سرعت و زمان بود سپس نور و از دیدن این آثاربخوبی ، تعجیل رؤیت می شود. نقاش کمتر به جزئیات و دقت در آن می کوشد. نقاش در حالیکه بطور مستقیم از روی طبیعت کار میکند تنها به تاثیر نور و بوم و رنگها توجه دارد و دیگر به کمپوزسیون نمی پردازد، بنابرین رنگها یش فوراً دچار یکنواختی می شد.

شیوه کار بیشتر به این منوال بود که نقاش ابتدا با قشر نازکی از رنگ طرح را می پوشاند و بعد روی آن ، تکه هایی از رنگ که باعث کنتراست می شد،می گذارد.

جنبش امپر سیونیسم به علت تحول عظیم و نو آوری منحصر بفرد تا آن زمان ، اولین جنبش (مدرن) محسوب می شد وتحول عظیمی در نقاشی بعد از خود به وجود آورد . هدف امپر سیونیستها دستیابی به نوعی طبیعت گرایی متعالی بود که از طریق شدت و ضعف و تضاد تجزیه نور ورنگ و ارائه بازی نور ،متاثر از کشفیات فیزیک و نورو رنگ حاصل از آن واین حقیقت که سایه هر شیئی ،به رنگ مکمل آن شیئی مبدل خواهد شد . اثر ضربات تند و سریع قلم و لکه لکه شدن رنگها ،خلوص رنگ و در خشانی آن ،ویژگی مخصوص این سبک بود. هنرمندان این مکتب )کلودمونه- پی یر اگوست رنوار –پل سزان – کامیل پیسارو – ادگاردگا – آلفرد سیسیلی)اولین نمایشگاه مستقل امپر سیو نیست ها به سال 1874م. در عکاسخانه ی نادار(1910-1824) در پاریس گشایش یافت و رسماً در تقابل با آرای رسمی زمانه(آکادمی)مطرح گردید. اگر چه امپر سیونیست ها نیز همچون رئالیست ها واقعیت بیرونی را سرلوحه ی کار خود قرار داده بودند ، اما در این راه شیوه های نوینی را جست و جو کردند.

ادامه مطلب ...

نتیجه رسمی شمارش آراء در حوزه انتخابیه شهرستانهای شهریار،قدس و ملارد اعلام شد.

ادامه مطلب ...